Dojazd do Ensenady trwa około 3godzin, więc wstałam o 6, żeby jak nawcześniej dotrzeć na miejsce. Już kilka dni wcześniej skontaktowałam się z Bianca, która jest meksykanka mieszkającą w Ensenadzie. Znalazłam ją przez hospitalityclub, napisałam do kilku osób i ona była pierwszą, która mi odpisała :) Po przyjeździe zadzwoniłam do niej, odebrała mnie z dworca, a że miała akurat dzień wolny to stwierdziła że połazi sobie ze mną po mieście.
Super dziewczyna, gadałyśmy cały dzień godzinami o wszystkim :) oczywiście po angielsku, ale potem pod wieczór przyszła jej mama i musiałam troche mój hiszpański poużywać :)
Poniżej zdjęcia z misteczka :)
Plac Civica, na którym stoją rzeźbione głowy trzech bohaterów narodowych - Juareza, Hidalgo, Carranzy. 
Kościół Nuestra Senora de Guadalupe założony przez dominikanów w 1834r.
Sklep meblowy, który wg mnie jest urządzony niesamowicie :) zresztą sami zobaczcie :)Bardzo dużo amerykanów, którzy miszkają niedaleko granicy z Meksykiem przyjeżdża kupować tu meble i całe wyposażenie domu, gdyż nawet nie wspominając o wiele niższych cen, to wybór jest tu niesamowity :)
Zaczynamy się wspinać na Colinas de Chapultepec, jedno ze wzgórz wokół Ensenady, skąd rozciąga się piękny widok na centrum miasta.
Widok na port
To jest Bianca, u której się zatrzymałam. Pod wieczór spotkaliśmy się z chłopakiem, który również odpowiedział mi, z hospitality, Hectorem. Najśmieszniejsze jest to że okazało się że jest to syn Bianci nauczyciela ze szkoły średniej :)
To właśnie Hector po prawej i w środku jego kolega, który uczy informatyki na uniwersytecie.
Wypiliśmy sobie tutejsze wino Cabernet, bo jest to jedna z rzeczy, z którym również Ensenada słynie, win, a potem poszliśmy do restauracji meksykańskiej, gdzie zjadłam przepyszne danie złożone z zapiekanych ziemniaków z cebulą, mięsem, papryką i serem, do tego oczywiście tortille i tocos :) hmmmm...... pychota.
To mieszkanie moich hostów.
A to ja o 6 rano następnego dnia tuż przed wyjazdem do San Diego na dworcu autobusowym z Blancą, mamą Bianci.
I tak właśnie minął mi kolejny wyjazd do Meksyku. Wszystko mi się super ułożyło, szkoda tylko że półtorej godziny stałam w kolejce na granicy, ale rano jest tak zawsze :( Z Biancą już jestem umówiona, że koniecznie niedługo znowu ją odwiedzę, może za dwa tygodnie. Popłyniemy zwiedzić wyspę Todos Santos. Już nie mogę się doczekać.Poza wyjazdami za dużo się u mnie nowego nie dzieje, choć postaram się pisać częściej, nawet o nudnych dniach codzinnych :) Włosi otworzyli w końcu restaurację, więc mam mnóstwo pracy (tzn godzin siedzenia z dziećmi). Nawiązałam kontakt z jedną włoszką, z hospitality, która ma podobny plan wyjazdu do Meksyku na pare miesięcy jak ja i w tym samym terminie (październiku), więc może uda nam się połączyć siły :) Mam taka nadzieję w każdym razie. Ona planuje przejechać stopem całą drogę stąd do Brazyli, kawał drogi, ale w końcu jeśli pieniędzy starczy i bedzie nam się razem dobrze podróżować to czemu nie :) Ostatnio nie mogę uwierzyć jakie zbiegi okoliczności mnie spotykają i doszłam do wniosku że chyba coś takiego jak zbieg okoliczności nie istnieje, jest to jakiegoś rodzaju przeznaczenie. No bo jakie są szanse że nawiązujesz kontakt z dwoma osobami z prawie półmilionowego miasta i okazuje się że w zasadzie te dwie osoby się znają, albo że mieszkasz w włoskiej rodziny i nawiązujesz kontakt z włoszką, która planuje podobną podróż do Twojej i na dodatek jej najlepsza przyjaciółka która miała z nią w tą podróż jechać też jest polką.
Dziwny jest ten świat...
